sobota, 12 listopada 2011

Csaba Nemes

W 2006 roku na Węgrzech powtórzyła się historia. Doszło do zamieszek, które przypominały w klimacie wydarzenia z 1956 roku. Csaba Nemes, absolwent budapesztańskiej Akademii Sztuk Pięknych, zwrócił jednak uwagę tylko na wybrane aspekty tych historycznych zdarzeń. Jego zdaniem rozruchy były efektem wieloletniego braku zainteresowania Węgrów polityką, niechlubna spuścizna komunizmu. Csaba Nemes dziwi się też jak niewielki był oddźwięk tych manifestacji w sztuce. Dlatego powstaje seria 10 krótkich animowanych filmów pod wspólnym tytułem REMAKE (1956 rok w nowej odsłonie). Artysta wykorzystał prywatne nagrania uczestników zajść, a także obrazy pokazywane w telewizji, ale widziane z perspektywy ulicy i filmowane na gorąco. Praca była wystawiana w pawilonie węgierskim na Biennale w Wenecji, a także w MOCAKu. Poniżej słowa autora zaczerpnięte ze strony internetowej projektu:


To tell the truth, I was really stunned by the riots of the autumn of 2006. Not because I cannot accept that there can be unforeseen dramatic, tragicomical or even bizarre events during the historical evolution of a state. Rather because I had to face the fact, that we, the citizens of this country, carry along with us such a political, philosophical burden, filled with contradictions that still haven’t been pointed out nor solved. We have had enough of politics interfering with our intimate sphere, but the events tell us that we are too apolitical.

We turn our heads away too often...We don’t put any questions...Don’t fight for our rights...

Nevertheless in private or in pubs we do have an opinion. Still, we live our lives as it didn’t concern us what goes on in our surroundings. Now we can see the result of this.

Let us not be guilty of the same mistake again, let us face the facts, because the facts reflect what we are.

The demonstrators claimed to be making history. They never took notice of the fact that all what was happening was an embarrassing remake of the events that had occurred in 1956.

Ciąg dalszy...









































niedziela, 6 listopada 2011

CroDad & 100 Years po angielsku



CroDad - Vocals
Jarek Meus - Guitar
Lukasz Łaba - Bass
Dominik Klimczak - Drums

The band which consists of an American and three Poles started playing concerts in Krakow in 2004. The first gig was at Kawiarnia Naukowa. The original line up included Łukasz and Dominik as well as another founding member Krzysiek Łochowicz. CroDad, Łochowicz and Łaba worked on the arrangements of the songs for 2 years before a single concert was performed. The music includes unusual changes in time signatures etc. A lot of the songs come from earlier CroDad project from his American bands "IMC" and "Poor Jenny", and the "Liquid Clarks" as well as from his first Polish band "Sexy People" as well as a number of originals. The band has had many member changes, but the Łaba/Klimczak rhythm section has always remained the same and Jarek Meus has been on guitar for over two years. The band has even performed with as many as 9 members including flute and bag pipes.

The live show has been called a theatrical performance by many but also allows the band to improvise and take the music in any direction at any given moment. No one knows what to expect, audience and members of the band alike. It is always dynamic and always different.

The band has recorded three E.P.s (short records)

1) CroDad & 100 Years
2) Acousto
3) Electro

CroDad has performed many concerts in Krakow as well as two concerts at the legendary Muzyczna Owczarnia in Jaworki and Stary Mury in Chrzanow and appeared on Radio Krakow, Radio Plus, Radio Alfa, as well as Muzzowizja TV.















Legendarny występ na SCENIE TĘCZA.

poniedziałek, 31 października 2011

Jan Mioduszewski i meble

Jan Mioduszewski ( 1974 )

Od 2002 r. wszystkie wystąpienia sygnuje FABRYKA MEBLI. Projekt Fabryka Mebli zespala malarstwo, fotografię, instalacje i performance (wg. własnej definicji autora still performance) . Realizacje malarskie to obrazy - meble. W twórczości porusza problemy iluzji i mimetyzmu. „W realizowanym od 2002 roku projekcie Fabryka Mebli wprowadza malarstwo w interakcje z rzeczywistością. (...) Maluje iluzjonistyczne przedmioty organizujące naszą codzienność" (Tekstylia bis, Słownik młodej polskiej kultury, korporacja halart 2006). W nieruchomych performance używa malowanych kostiumów. Wyróżniony w konkursie malarskim Bielska Jesień w 2005. Pracuje na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP w Pracowni Wiedzy o Działaniach i Strukturach Wizualnych prowadzonej przez prof. Jacka Dyrzyńskiego. Od 2009 roku współtworzy galerię 2.0 mieszczącą się na strychu Pałacu Raczyńskich w warszawskiej ASP (www.galeriadwazero.blogspot.com). Współpracuje z galerią loka130 (www.lokal30.pl). Wystawa w BWA Galerii Sanockiej wydobywa wątki metamalarskie w twórczości Jana Mioduszewskiego. Od 2002 roku artysta całe swoje zainteresowanie poświęca meblom, działając pod szyldem Fabryka Mebli. Ten absurdalny gest i rodzaj upartego ograniczenia domaga się interpretacji. Dlaczego malarz utożsamia malarstwo z przedmiotem? Jednym z tropów interpretacyjnych jest potraktowanie obrazu-mebla jako maski. Maski malarstwa i naszych wyobrażeń o malarstwie. Wydaje się, że gra którą proponuje artysta jest grą przesunięć. Na wystawie w sanockim BWA obejrzymy sztalugę i paletę zamiast obrazu oraz stołek z pracowni zamiast modelki. Mioduszewski skupia się na przedmiotach stanowiących wyposażenie atelier. Wypowiada się o malarstwie poprzez malarskie utensylia. Wątek obrazów o obrazach stale towarzyszy poszukiwaniom artystycznym. Ta wystawa pokazuje, że jest to wątek istotny w pracy warszawskiego artysty. (Tekst i zdjęcia pochodzą z materiałów wystawowych BWA GALERII SANOCKIEJ) Podziękowania dla Tomka Mistaka.













piątek, 28 października 2011

MEAM współczesna sztuka figuratywna

Wystawa w barcelońskim Europejskim Muzeum Sztuki Współczesnej MEAM jest opowieścią o nowoczesnym człowieku. Widzimy obrazy czasu teraźniejszego, powstałe po roku 2000, gdzie artysta działa li i jedynie na potrzeby chwili. Tak to opisali kuratorzy:

"Czymś, co współczesny człowiek utracił bezpowrotnie jest pragnienie trwałości. Jego prace nie aspirują już to tego, by przetrwać wieki, lecz zwyczajnie wypełnić małą, ograniczoną, ulotną wizję chwili obecnej. Współczesny człowiek - zbyt pochłonięty sobą - nie rozumie znaczenia słowa wieczność. Chce sam osobiście wyczerpać wszystkie kreatywne możliwości, które kiedyś wypracowywano przez wieki; sam chce poczuć splendor, który kiedyś przysługiwał twórcy dopiero po śmierci. " (z tekstu wprowadzającego do wystawy)

W 2005 roku powstała "Fundacio de les Arts i els Artistes", której zadaniem była promocja współczesnego malarstwa figuratywnego. Każdego roku rozpisuje się konkurs, który przyciąga artystów z wielu krajów. Zgłaszane są obrazy i rzeźby o tematyce figuratywnej. Wiele zależy od samych artystów, bo zarówno kierunki jak i samo istnienie fundacji (niezależnej instytucji) warunkują sami twórcy. Nadrzędnym celem działalności ma być wpieranie sztuki wizualnej w tradycyjnym rozumieniu, bez uciekania się do eksperymentu dla samego eksperymentu. To ma być sztuka bezpośrednia, ekspresyjna, totalna, realna, inteligentna i opowiadająca o człowieku - to najważniejsze. To bardzo humanistyczna wystawa. Przedstawiam zaledwie wycinek. Warto pojechać do Barcelony i zobaczyć na własne oczy.

Eloy Morales Ramiro "La pintura en mi cabeza"


Carlos Saura Riaza "Porvenir"


Miguel Castillo Onante "Cita a las dos"


Moran "Parce que je reve, je ne suis pas"


Jordi Diaz Alama "05:00 am" (fragment)


Soledad Fernandez "Tarde quebrada"


Andres Lasanta Jimeno "Nonato"


Edgar Mendoza Mancillas "La Merienda"


Miguel Angel Moya "Retratos (poliptico)


Gerard Mas Pujolras "Antroporcino"


Francisco Carrillo Cruz "Alberto en reposo" (fragment)


Manuel Hurtado Mateo "Salve Regina"


Javier Torices "De paso"


Manuel Paez Alvarez "La visita"


Enrique Collar "Lila"
Grzegorz Gwiazda "Behold the man"


Jordi Diaz Alama "Paty, quiere y no puede"


Lorenzo Fernandez "Memento mori"


Kike Meana "Ramona" i "Metamorfosis con robo de mi hijo"
Jose Manuel Belmonte Cortes "Hombre Pajaro"

niedziela, 23 października 2011

UNITRA Prodiż






Znany m. in. z zespołu Południca Ludwik Zamenhof przedstawia kolejny projekt. UNITRA Prodiż. Projekt opiera się na melanżu starych sprzęgów radiowych, poklejonych i dodatkowo samplowanych. Nowatorskie dźwięki i bardzo ciekawe tematy rytmiczne. Gorąco polecam.


Ludwik Zamenhof - muzyka, komputery, live loops, radio
Wujo - wokale i harmonijka ustna
Tm0026 - wokale i cajon,
Michałek - fortepian i klarnet
Dragosz - wizualizacje